Over mij
Drie jaar lang werkte ik als zij-instromend schoolleider op een kleine multiculturele basisschool in Eindhoven. Ik hield oprecht van alle kinderen op school, hun ouders én ‘mijn’ medewerkers. Want wat een gaaf vak is dat toch, het lesgeven! Elke dag opstaan om het beste van jezelf te geven aan je leerlingen. En die magische momenten als een kind ineens iets persoonlijks deelt, je uitleg snapt en de kwartjes vallen. Daar kan geen salarisverhoging tegenop.
Tegelijk zag ik hoe lastig het voor verschillende leerkrachten was om zich staande te houden in het onderwijs. Het goed willen doen en zorgen voor anderen (de leerlingen, ouders, collega’s) nam een belangrijkere plek in dan het zorgen voor zichzelf. Leerkrachten gaven zichzelf helemaal weg. Het resultaat? Opluchting tegen elke vakantie omdat er eindelijk tijd was om bij te komen en uit te rusten, korte en langer durende uitval en soms zelfs twijfel of het niet beter zou zijn om gewoon met het vak te stoppen. En dat terwijl ze hun vak zo fantastisch vonden en er ook echt goed in waren! Toen er voor de derde keer een zeer gewaardeerde collega huilend bij mij kwam omdat de werkdruk te hoog was opgelopen, besefte ik: dit kan en moet anders.
Als directeur had ik ook de taak om medewerkers te beoordelen. Maar mijn hart lag bij het begeleiden van professionele en persoonlijke ontwikkeling. Dat ging voor mij niet langer samen met die beoordelende rol (daar was ik bovendien ook niet zo heel erg goed in), en dus besloot ik te stoppen als directeur. Sindsdien richt ik me als coach, trainer en begeleider volledig op begeleiding van mensen. Ik heb een flink potje gejankt bij mijn afscheid en enorm genoten van alle mooie tekeningen en lieve kaartjes die ik kreeg.
Ik gebruikte mijn kennis van het Nederlandse onderwijssysteem, ervaring als schoolleider en ruim vijftien jaar werkervaring als onderwijsontwikkelaar en begeleider van professionele en persoonlijke ontwikkeling om een traject te ontwikkelen dat vrouwelijke leerkrachten ondersteunt in diepgaande persoonlijke ontwikkeling. Omdat elke leerkracht het zó enorm verdient om na een goede nacht relaxed op te staan, gewoon goed onderwijs te geven aan de kinderen in haar klas en aan het einde van de dag de deur achter zich dicht te trekken met een voldaan gevoel en er dan helemaal voor haar gezin te zijn en daar met volle teugen van te genieten.
Mijn ongezouten mening
In het onderwijs is een groot tekort aan goede leerkrachten. Er is veel aandacht voor het binnenhalen van nieuwe mensen het onderwijs. Tegelijkertijd stapt een grote groep goede mensen voortijdig definitief uit het onderwijs. Volgens mij is het dus extra belangrijk dat we tijd en aandacht steken in het behouden van deze goede goede mensen!
Want leerkrachten hebben het meest fantastische vak ter wereld. Wat ze veel langer en gelukkiger zouden uitvoeren als ze: (1) door focus op hun persoonlijke ontwikkeling (2) hun autonomie terugpakken, meer verbinding en competent zijn ervaren en daardoor (3) hun heerlijk authentieke zelf nog jarenlang met veel plezier meenemen het klaslokaal in.
En daar profiteren dan ook de leerlingen en hun ouders weer van. Win-win!
Als je me zou kennen zou je weten dat...
- Ik nieuwe dingen leren echt het allerleukste vind dat er bestaat! Ik heb twee fulltime opleidingen afgerond (negen jaar studeren achter elkaar!), meerdere post-hbo deeltijdopleidingen en er gaat geen jaar voorbij zonder een verdiepende cursus. De opleiding waar meer dan duizend kwartjes vielen is ‘Systeemdynamieken in families’ van het Bert Hellinger Instituut.
- Ik bij het Pubquizzen met de buren (team De Koude Kant) altijd meteen de pen en antwoordformulieren krijg toegeschoven omdat ik op 90% van alle vragen meteen het antwoord weet;
- Ik nooit zin heb om te gaan sporten en toch 3-4 keer per week ga. Om in de sportschool te zuchten als ik de workout op het bord zie staan, dan volledig te knallen en vervolgens nog minstens een uur niet te kunnen douchen omdat ik me zo heb uitgesloofd;
- Mijn grote guilty pleasure ‘Onderweg naar Liefde’ is. Ik smelt bij het ontstaan van prille liefdes maar irriteer me mateloos aan pseudospirituele mannen die eigenlijk gewoon een slanke vrouw willen die het ok vindt als ze afentoe vreemdgaan;
- Ik al jaren vegetariër ben maar als mijn zoon bij de toko geroosterd buikspek afhaalt, pik ik soms stiekem in de garage een stukje uit zijn bakje (niet doorvertellen!);
- Ik al van kinds af aan een enorme boekenwurm ben en liever goede jeugdboeken (Krekel! Films die nergens draaien! De lijst van Violet Sopjes!) en Young Adult lees dan literaire romans;
- Ik niet tegen de geur van hutspot (of wortelstamp, op z’n Brabants) kan. Gelukkig ben ik thuis degene die het boodschappenlijstje maakt én kookt, dus mijn kinderen weten niet eens wat hutspot is.
Volg mij:
